و خداوند عشق را آفرید

                  تا دلها برای یکدیگر بتپد

                               تا چشمها در یکدیگر خیره شوند

                                               و در سکوت با هم سخن بگویند

                                                                و از فراق یار اشک بریزند

  تا دستها یکدیگر را بفشارند

                       و وجود یگدیگر را در آغوش بگیرند

                                            و همان عشق است که مادر را

                                                          تا صبح پای گهواره کودک بیمارش

                                            بیدار نگه میدارد 

                            و همان عشق است که قلب مرد و زنی را

                                    برای یگدیگر به تپش وا میدارد

                                  و عشق پر کردن فاصله هاست...

**

*

*

*

از نرود هر آنکه از دیده رود

* 

^{تو را خواهم تو را تنها که در یک گوشه از قلبت بجا مانم}

^{نه با یک بوسه شیرین}

^{نه با یک حلقه زرین}

^{که تنها در نگاهت آشنا مانم}